مظلوم

وقتی یک دانش آموز بازیگوشی کند، تذکر می دهی... اگر تذکرت اثر نکند و باز هم بعد از چند دقیقه دوباره با بغل دستی اش صحبت کند، با جدیت و عصبانیت بیشتر تذکر می دهی... اگر باز هم اثر نکرد، مجبور می شوی جایش را عوض کنی تا نزدیک به خودت بنشیند... اما یک جای کار خراب است. طرفت خیلی مظلوم است. چهره اش معصومانه است... نمی توانی بپذیری دنبال خرابکاری است. حواسش پرت شده. اصلا توی کلاس نیست. درس را نمی فهمد. تو مقصری که طوری درس می دهی که او نفهمد...

هر بار که تذکر می دهی یا جایش را عوض می کنی یا نامش را می نویسی، آن چنان مظلومانه نگاهت می کند که یقین می کنی تو گناهکاری... قطعا وقتی توی دفترچه نام "مظلوم" را می نویسی، تو ظالمی!